Wij zijn naar het stadsarchief geweest om wat te weten te komen over de geschiedenis van onze school.

Daar werden we ontvangen door Betsy Dokter en Jaap Verseput. Betsy Dokter geeft rondleidingen en tentoonstellingen en Jaap Verseput is archivaris. Beiden werken al heel lang bij het stadsarchief. Zij weten veel van de geschiedenis van Amsterdam en houden ook de website bij. Betsy Dokter liet ons oude foto’s  zien van onze school op de computer. En Jaap Verseput had in het archief nog een oud lesrooster gevonden en het ons laten zien (zie foto2). Het stadsarchief was vroeger het hoofdkantoor van de ABN-bank. In het archief zijn sommige muren en vloeren (geel en groen) nog in de kleuren van de ABN. Ook zijn we in de kluis geweest.

Stacy heeft nog een interview gehad met Wil Beusekom, zij is oud-leerling van onze school. Zij vertelde dat de kleuterschool vroeger de Elisabethschool heette, en de basisschool en huishoudschool was de Sintleoschool. Op deze school zaten alleen katholieke meisjes. Er werd les gegeven door nonnen die in het Sintleoklooster  woonden. Die klooster stond en staat nog steeds in de Spaarndammerstraat nr.13. De nonnen waren van de orde JMJ. Dat betekent Jezus Maria Jozef orde. Dit klooster staat tussen pastorie en het Sintleoschool. Het klooster had 20 kamertjes, een kloosterkapel en een keuken. De straffen die uitgedeeld werden waren: in de hoek staan, 100 strafregels schrijven en niet mee doen met gym. We moesten ook iedere dag bidden voor en na de lessen en op vrijdag bij het Mariabeeld in de gang. De meisjes op de huishoudschool kregen les in breien, naaien en koken. De jongens gingen naar de Ambachtschool aan de overkant en leerden voor timmerman, loodgieter enz. wij mochten niet met blote benen op school komen en geen lange broek aan, maar wel sportkousen met een rok of  jurk. De nonnen droegen een lange zwarte jurk tot op de schoenen, dat heet een habijt en een zwart met witte kap. De nonnen gingen met 18 jaar het klooster in, ze mochten eenmaal per jaar bezoek krijgen van hun familie. Ze hadden weinig geld en geen luxe. Wil had een verhaal over een zuster van de kleuterschool, die ging kijken naar een kuil die de kinderen hadden gegraven in de zandbak. Zij struikelde ergens over en viel toen in de kuil en was dood (zie reportage 'Zuster Gonda').