We gingen op 9 september 2008 met de bus naar de havendienst. We hadden daar een interview met mijnheer Visser. Hij is regiowachtchef van de havendienst.

Het was vlakbij het Centraal station. Het was bij de haven. Het gebouw waar we naartoe gingen had 13 verdiepingen. Wij gingen eerst naar verdieping 9. Daar moest ik, Ricardo, vragen naar meneer Visser. Vroeger was hij kapitein maar omdat hij zijn familie 6 maanden niet heeft gezien ging hij liever in een kantoor zitten en mensen helpen met schepen. Daarom werkt hij bij de havendienst Amsterdam.

Toen gingen we weer naar beneden. We gingen naar een schip dat heette: Port of Amsterdam 8. Er stond ook nog havendienst achterop. We moesten een lange sprong maken om op het schip te komen. De loopplank was van ijzer maar ging niet helemaal tot het schip . Het laatste stukje moest je springen.

Toen heeft hij ons alles laten zien. Eerst gingen we naar boven naar de stuurkamer. We vroegen: waarom is er geen stuur? Hij zei dat er een joystick was in plaats van een stuur. Dat vond Tycho heel leuk. We gingen in een verrekijker kijken. We zagen een heel mooi uitzicht. Daarna gingen we met een trap naar beneden naar de machinekamer. Het was daar heel warm, dat komt door de buizen waar hele hete lucht doorgaat. En hij had ons de hele dikke buizen laten zien, om gasolie weg te zuigen. Maar olie die brand kunnen ze niet opzuigen.

Ze hadden ook nog hoepels om olie die gemorst is in te vangen in het water. Dit is voor een beter milieu. Ze hadden ook een schuimtank met 12.000 liter schuim erin. Die was voor hun eigen schip om alles goed schoon te houden, want dan gaan de buizen niet roesten. In de laatste kamer was 18.000 liter diesel om het schip vooruit te krijgen. En voorin is nog een keer 10.000 liter.

Als een schip in brand staat kunnen zij gaan helpen maar ze kunnen maar 24 uur blussen. Want dan is hun diesel op. En hij had ons ook nog iets laten zien: een luikje. We mochten het openmaken en je zag allemaal resten olie. Het schip heeft ook een radar om te kunnen kijken als er mist is. We mochten de boei ook zien . Die gebruiken ze om te zorgen dat een boot niet op een gevaarlijke plek vaart. Dat is net zo iets als een gevarendriehoek van een auto. Toen gingen we terug naar het havengebouw.

Meneer Visser ging een deur openmaken met een sleutel en toen gingen we naar binnen om nog veel vragen te stellen bijvoorbeeld: hoeveel kost zo'n schip van de havendienst Amsterdam. Het kost zo'n paar miljoen!!!

Als laatste gingen we naar de 11e verdieping van het Havengebouw. Daar zagen we een heel mooi uitzicht. We konden over veel gebouwen heen kijken. Je kon heel veel schepen zien. Als allerlaatste gaf meneer Visser een tas met spulletjes. Het leukste vond ik de handoplaadbare lamp. Je moet knijpen dat gaat hij aan. Hij heet de knijpkat. wij hebben dit mee gemaakt.

We deden dit omdat onze school, de Catamaran, een project over de haven doet.